Toen ik voor het eerst een klein aquarium opzette, verwachtte ik dat het ingewikkelder zou zijn dan het in werkelijkheid was. Ik controleerde constant alles: het water, de beweging, zelfs de manier waarop de vissen zwommen. Achteraf gezien was die moeite grotendeels overbodig. Wat belangrijker was, was of het systeem vanzelf stabiel bleef.
Het eerste wat me opviel, was dat het water zich zonder hulp niet gelijkmatig verspreidt. Sommige gedeeltes bleven stil staan, terwijl andere lichtjes bewogen, afhankelijk van de opstelling. Na het installeren van een geschikte waterpomp voor het aquarium werd het verschil na verloop van tijd duidelijker, niet meteen, maar geleidelijk.
Opvallend genoeg bleken kleinere systemen gevoeliger. Een kleine aquariumwaterpomp werkte beter dan een krachtigere. Toen ik een krachtigere pomp probeerde, zag de beweging er in eerste instantie indrukwekkend uit, maar na een tijdje voelde het niet goed aan. De vissen leken zich minder op hun gemak te voelen en de stroming voelde te sterk aan.
Ik heb later een luchtpomp voor het aquarium toegevoegd, vooral omdat ik dacht dat het zou helpen. In eerste instantie zag ik geen groot verschil. Maar na een paar dagen leek de algehele toestand van het aquarium stabieler. Het is moeilijk precies uit te leggen, maar de combinatie van een luchtpomp en een waterpomp voor het aquarium leek de boel in evenwicht te brengen.
De plantenopstelling kwam later. Ik had het niet zorgvuldig gepland. Ik wilde gewoon iets simpels proberen met een hydrocultuurpomp. De eerste resultaten waren wisselend: sommige planten groeiden sneller, andere niet. Het was niet duidelijk waarom.
Na het aanpassen van de installatie en het overschakelen naar een meer geschikte, kleine hydrocultuurpomp, verliep alles stabieler. De urinestroom hoefde niet krachtig te zijn, alleen regelmatig.
Later heb ik het systeem iets uitgebreid door een extra verdieping toe te voegen. Toen had ik een dompelpomp voor hydrocultuur nodig. Niet omdat ik meer vermogen wilde, maar omdat de hoogte dat vereiste. Het verschil was niet enorm, maar het loste het probleem op.
Ik heb ook geëxperimenteerd met het terugvoeren van de ongebruikte oplossing. Met behulp van een hydrocultuurpomp kon ik overtollige vloeistof terugpompen naar de container. Hierdoor voelde het systeem na verloop van tijd stabieler aan, ook al was de verandering niet direct zichtbaar.
Het geluid werd pas merkbaar nadat al het andere naar behoren werkte. Aanvankelijk schonk ik er geen aandacht aan. Maar in een stille ruimte valt zelfs een kleine trilling op. Het overschakelen naar een stillere, kleinere aquariumwaterpomp en een stillere luchtpomp voor het aquarium maakte een groter verschil dan verwacht.
Nu staan beide systemen in dezelfde ruimte. Een aquarium dat wordt aangedreven door een aquariumwaterpomp en een plantensysteem dat gebruikmaakt van een hydrocultuurpomp. Het was niet vanaf het begin zo ontworpen, maar het voelt uiteindelijk evenwichtig aan.
Op een gegeven moment ben ik helemaal gestopt met nadenken over de configuratie. Het werkt gewoon. En dat is waarschijnlijk het beste resultaat: dat je het niet constant hoeft te beheren.